fietstocht etappe 1 etappe 2 etappe 3 etappe 4 etappe 5 etappe 6 etappe 7 etappe 8 etappe 9 etappe 10 finale moraal foto's Muziek Contact etappe 10
14 juli 2020 Rovereto - Peschiera del Garda 70 km.De laatste etappe!!Aan het Gardameer word een temperatuur van 39 graden verwacht, dus na een goede nachtrust zit ik om 7 uur op de fiets voor een korte etappeVandaag blijft het licht dalen tot aan het Gardameer, dat wordt dus een echt toeristisch tochtje.Wederom rij ik door appel- en druivenboomgaarden en de Adige blijft me ook steeds maar achtervolgen.Soms fiets ik plotseling weer langs een enorm korenveld, jaren geleden was hier de graanschuur van europa.Het meeste graan word nu in het zuiden verbouwd, hier komt ook het oude italiaanse gezegde vandaan "graan word in water geboren en moet in wijn sterven", en daar ben ik het helemaal mee eens.Onderweg kom ik verschillende malen het bord Lago di Garda tegen en ik besef dat dit werkelijk de laatste etappe is.Toch zitten er nog enkele pittige hellingen in de route en met het warme weer moet ik me toch weer tot het uiterste inspannen. Je ziet hier op het vlakke ook veel Italiaanse wielrenners met opvallende fietskleding die volgens mij meer hebben gekost dan hun fietsen.Onderweg krijg ik met een wegomlegging te maken, ik verlaat de hoofdweg en kom terecht op en nieuw fietspad dat wel een stuk veiliger is maar met meerder stijgingen van soms 10%, het fietspad blijkt ook nog eens 7 km lang te zijn terwijl de temperatuurmeter bij een oude boerderij 39 graden aangeeft. Gelukkig heb ik genoeg drinken bij me.Ongeveer 1 km. van de top begeven mijn benen het en moet ik lopen, voor me loopt ook al een fietser en daar ben ik blij mee, samen lopen we naar naar een rustpunt met een schitterend uitzicht over een groen dal met veel druivenranken. Na een kwartier probeer ik weer te fietsen maar mijn benen roepen mij een halt toe terwijl even later een ongeveer even oude Duitser mij wel fietsend passeert. Bovengekomen staat hij wat de drinken en ik feliciteer hem met zijn prestatie en lachend verteld hij me dat hij hier in de buurt woont en iedere dag dit 7 kilometer lange fietspad beklimt en weer afdaalt, bij navraag blijkt hij 66 jaar te zijn.Na 12 kilometer zie ik eindelijk het Gardameer,en sla linksaf om af te dalen naar lazise. Hier staan Jannie en Dries van Zoelen uit Ochten op camping Belvedère met hun caravan en ik wil ze graag even een bezoek brengen.Op de drukke weg bij Lazise stop ik onder een grote boom en bel naar de Fam. van Zoelen en terwijl ik sta te bellen zie ik aan weerszijden van de weg een enorme file, het is markt in Lazise en ondanks de enorme hitte wil iedereen hier toch naar toe "een mens is een kuddedier" zei eens Amelander een tegen me en hij heeft gelijk want 2 kilometer het binnenland in zie je niemand meer weet ik uit eigen ervaring.Ik fiets Lazise weer uit richting de camping en aan de hoofdweg staat Dries me al op te wachten, het is een hartelijk weerzien. Jannie staat me bij de caravan al op te wachten met de camere in aanslag, ik schud haar de hand en plof neer in een stoel. Toch nog weer een zware etappe maar het zit er op en een trots gevoel overmand me, bijna 1000 km in 9 dagen. Maar veel tijd om na te denken heb ik niet want Jannie begint te praten en dan kun je maar beter zwijgen, geen doorkomen aan, terwijl Dries "de rust zelve" dit allemaal glimlachend aanhoort.Onder het genot van een paar broodjes en limonade praten we honderd uit over de reis en inmiddels zie ik dat het half drie is en dat het tijd word om een kamer te gaan zoeken zodat ik weer lekker kan douchen en even slapen.Ik neem afscheid en beloof om 's avonds te komen barbecueën. terwijl ik de camping af fiets zie ik na 300 meter aan de linkerzijde aan hotel en ik steek direct de weg over , ik loop naar binnen en drie minuten later heb ik een kamer met airco. Als de eigenaresse me wijst waar ik mijn auto kan parkeren zeg ik dat ik geen auto heb maar een fiets, ze kijkt me ongelovig aan en schud met haar hoofd, ze neemt me mee naar binnen waar ze twee van mijn tassen mee naar boven neemt en me een rustige kamer aan de achterzijde van het hotel geeft want ik moet veel rusten zegt ze.Na het gebruikelijke douchen en slapen vraagt ze om mijn paspoort en als ze ziet dat ik uit Holland komt begrijpt ze het helemaal niet meer "zo ver weg" dat kan niet.Ondanks de hitte fiets ik nog even naar het 6 kilometer verderop gelegen Peschiera, waar ik de terugreis begin.Het is hier verschrikkelijk druk en nog warmer dan bij het hotel, ik verlang naar het huis van de Fam. Klink in Tignale dat 600 m. hoger ligt en dus ook veel koeler en zeker rustiger.Ik probeer geld te pinnen maar dit lukt niet en ik moet 4 minuten wachten tot ik mijn pinpas terug heb en terwijl ik nog even sta te wachten begint een zigeunerachtig type achter me te roepen en zegt dat ik moet opschieten, ik vertel hem dat hij zo snel mogelijk moet vertrekken maar 10 meter achter me staat hij alweer stil. Later blijkt dat ik bij deze bank geskimt ben en dat hij waarschijnlijk de oorzaak is dat er enige duizenden euro's onrechtmatig van mijn bank gepint zijn. Opletten dus!!!Als ik op een terras plaats neem zie ik dat er niemand lacht, ik zie enkel maar sombere gezichten en ik hoop dat dit aan het weer ligt. Als ik een half uur later weer op mijn fiets stap en even later bij het hotel aan kom valt me pas de naam van het hotel op "la maison du port" (de thuishaven) hier zit weinig Italiaans in maar dat zal wel een reden hebben.De barbecue 's avonds is erg gezellig, er worden nog weer een hoop herinneringen opgehaald terwijl we gezamelijk de voorbereidingen treffen voor de barbecue. Onder het genot van een drankje loopt het al gauw tegen twaalven en het is half een als ik de camping verlaat. het hotel is niet ver en ik neem nog even plaats op het terras en constateer dat de jeugd nog lang niet naar bed gaat en ik begrijp dat best. Om half twee ga ik naar bed, ik kan morgen uitslapen.
Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van
Adobe Flash Player nodig.