fietstocht etappe 1 etappe 2 etappe 3 etappe 4 etappe 5 etappe 6 etappe 7 etappe 8 etappe 9 etappe 10 finale moraal foto's Muziek Contact etappe 5
9 juli 2010 Langenargen - Landeck 112 km. 36 graden 811 htmVanochtend om 5.30 uur vertrokken voor de zware etappe over de Arlbergpass.Ik heb een uitgebreid lunchpakket meegekregen en terwijl ik stilletjes probeer te vertrekken (afgerekend had ik 's avonds al) staat mevrouw me al op te wachten om me veel succes te wensen en verklaart me eigenlijk een beetje voor gek.Langs de Bodensee is het heerlijk rustig, alleen de schoonmaakploeg is volop aan het werk, er is een enorme berg rommel achtergelaten tijdens de muziekavond en er wordt vrolijk gezwaaid en geroepen, maar ik versta er niets van.De schoonmaakploeg blijkt voornamelijk uit Russen en Roemenen te bestaan, goedkope arbeidskrachten dus.Als ik de Bodensee verlaat rij ik plotseling weer langs de rijn die hier gekanaliseerd is heeft om overstromingen te voorkomen. De hoge bergen van het Vorarlberggebied komen steeds dichterbij en langzaamaan lijk ik erdoor ingesloten te worden. Het wordt zeer warm vandaag er worden temperaturen van boven de 37 graden verwacht en dat is extreem heet voor deze streek,maar richting de Arlbergpass zal het wel wat afkoelen.De eerste 40 km. gaan redelijk vlak en even plotseling als ik bij het meer kwam verlaat ik het ook weer en wordt ik weer begeleid door de rijn, heel bijzonder.Net voor Bludenz kom ik plotseling bij een klein meertje met een indrukwekkende schoonheid, ik parkeer mijn fiets en neem plaats op een bankje bij een nog gesloten eetgelegenheid.Het maakt zoveel indruk op me dat ik de mevrouw van het eethuisje niet aan hoor komen, ik schrik en ze moet lachen ze komt er bij zitten en ik vertel haar dat ze een zeer gelukkig mens is dat ze hier mag werken en ze beaamt dit.Ik bestel een cappuccino met apfelstrudel en laat me dit heerlijk smaken, als ik afreken blijkt dat ik hier meer dan een uur vertoeft heb "schoonheid kent geen tijd".Ik besluit om Bludenz in te rijden en als ik de het spoor over ga zie ik een groot spandoek met de tekst "Milkafest"Hier in deze stad staan de grote Milka chocoladefabrieken , het is alles chocolade wat je ziet de hele stad door met duizenden mensen en hier zit ik nu net niet op te wachten. Ik ga verder want de klim wacht, de temperatuur en het stijgings percentage wordt hoger.De Schwabisch Alp heeft me geleerd goed naar m,n lichaam te luisteren en goed te eten en veel te drinken.Even na Bludenz stijgt het al flink en de auto's en motoren razen me voorbij, sommige zelfs hinderlijk dichtbij.Ik passeer de plaatsen Ausserbraz, Dallaas en Wald am Arlberg en ik betrap me er op dat ik steeds minder oog heb voor de omgeving en dat is niet de bedoeling maar het stijgingspercentage loopt op en ik besluit om wat meer te stoppen want genieten is hoofdzaak.Meteen na Klösterle begint het fors te stijgen. Eerst lijkt het nog te gaan, maar al snel wordt het stijgen pittig. Als ik in Langen aankom is het erg druk met fietsers, ik besluit te stoppen om wat te eten en drinken en nu begrijp ik de drukte, het wordt fietsers afgeraden om de tocht per fiets voort te zetten omdat eraan de andere kant zeer zwaar weer verwacht word, een regelrechte afknapper maar goede raad is duur en ik besluit om terug te keren en bij het station in Langen een treinkaartje te kopen naar Landeck.Ik ben precies op tijd want even later staat er een grote groep fietsers op het station die allemaal naar Landeck willen.Later blijkt dat er toch enkele waaghalzen zijn geweest dit de tocht gemaak hebben, onverantwoord.Landeck trekt me niet zo erg en ik rij de stad dan ook uit op zoek naar een hotel, en na tien minuten vind ik aan de linkerkant hotel Löwe, nu niet bepaald het type hotel wat ik zoek maar het is maar voor één nacht en na het debacle van de Arlberg pas heb ik geen lust meer om verder te fietsen.Eerst de radler en Hannie weer en dan weer dochen en even slapen op een koele eenpersoons kamer.Om 7 uur op het eten af maar dat blijkt een klein fabriekje te zijn waar busladingen met mensen komen eten.Als ik een Gordon-Bleu bestel krijg ik een vierkant stukje fabrieksvlees waar niets bij zit en ik als vraag naar de beilagen blijkt dat dit apart besteld en natuurlijk extra betaald moet worden.Ik vond € 7,90 ook al zo goedkoop maar als ik het vlees zie is het nog duur.Ik laat het er maar bij zitten en eet m,n smakeloze vierkantje op en bestel een glas witte wijn.De avond blijft onwaarschijnlijk warm en de temperatuur komt niet onder te 29 graden, ik wandel het dorpje in als ik terug kom zitten er weer 3 grote groepen mensen het fabrieksvlees naar binnen te werken, niemand lacht en dat begrijp ik best.Op het terras waag ik het er op een sorbet te bestellen maar dat is ook al geen succes, een waterijsje is een betere benaming.Ik bestel een karaf wijn en die is heerlijk, dus toch nog wat om van te genieten, en terwijl ik hier aan een wankel tafeltje zit vraag ik me af of de eigenaar met zijn gezin hier ook eet, ik geloof het niet. Meer dan helft van de hotelgasten zijn van Poolse en Russische afkomst en dat kun je later op de avond aan het lawaai ook goed merken, het bier en de wodka wordt met grote hoeveelheden genuttigd.Om half elf ga ik naar m,n kamer en probeer vandaag voor de tweede maal te internetten, helaas valt deze iedere keer weer uit en ik besluit om te gaan slapen, het was een enerverende dag maar niet met de afloop die ik me had voorgesteld, je kunt niet alles hebben in het leven.
Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van
Adobe Flash Player nodig.