fietstocht etappe 1 etappe 2 etappe 3 etappe 4 etappe 5 etappe 6 etappe 7 etappe 8 etappe 9 etappe 10 finale moraal foto's Muziek Contact etappe 6
10 juli 2010 Landeck - Pfunds 58 km. 33 graden 184 htmVandaag uitgeslapen en ik schrik wakker van de telefoon, ik sta op ga douchen en de tassen weer pakken.M,n kop is weer fris en vol goede moed ga ik naar de eetzaal voor een uitgebreid ontbijt, ik heb honger maar dat kan niet anders na het eten van gisteravond. Het is weer druk in de (vr)eetschuur ik probeer zo gezond mogelijk eten naar binnen te werken want de Reschenpas wacht met een top van 1500 m.Bij de receptie reken ik af en als ik met de tassen richting fiets loop staat er een 50 tal "hamburgers"op de bus te wachten en bij het opzadelen van m,n fiets komt er al gauw een zeer dikke Duitser met een even dik rood gezicht op me aflopen om te vragen waar ik vandaan kom en waar ik naar toe ga, als ik zeg dat ik uit Holland kom en naar de Gardasee fiets wijst hij naar zijn hoofd en ik naar zijn buik, hij weet genoeg en iedereen moet lachen, alweer geen vriend gemaakt.Eenmaal een paar kilometer op de fiets voel ik het al, mijn benen willen niet dus ik doe maar rustig aan en ik denk dat het wel over gaat maar niets is minder waar. Toch heb ik voldoende geslapen en aan de rit van de vorige dag kan het ook niet liggen, later sprak ik er een Nederlandse wielrenner er over aan en hij vroeg wat ik gisteravond gegeten had, ik vertelde van de Gordon-Bleu en dat was waarschijnlijk de oorzaak.ik had mijn koolhydraten niet genoeg aangevuld, dit is heel belangrijk volgens hem en hij haalt een heel schema te voorschijn maar dat gaat me een beetje te ver, mijn tocht is niet direct gebaseerd op snelheid.Bij een supermarkt koop ik vers drinken en trek verder met een gangetje van 15 km. per uur want het blijft licht stijgen.Bij Pfunds hang ik mijn fiets aan de wilgen want als ik aan de Reschenpas denk krijg ik rillingen.Ik vraag naar een kamer midden in Pfunds bij hotel Tyrol en de dame achter de balie geeft me een rustige kamer aan de achterzijde van het hotel.Ik pak m,n tassen uit, ga kleding wassen en begin met het herinrichten van de tassen, een heel karwei maar ik heb tijd genoeg het is pas twaalf uur.Als ik later naar beneden loop krijg ik van de dame van de recptie een papier in m,n handen gedrukt waarop de jaarlijkse feestavond aangekondigd staat voor deze dag, nu begrijp ik ook het toewijzen van de rustige kamer.Ik loop naar het plein en hier is het een drukte van belang, het hele dorp is in de weer met het opzetten van een grote tent en ik ga dit vanaf een terras met plezier zitten te bewonderen.Om half twee ga ik naar de plaatselijke Italiaan om mijn koolhydraten aan te vullen en doe dit met een glas witte wijn, het is tenslotte zaterdag.Na het eten besluit ik om mijn fiets eens goed na te kijken en zie dat de ketting weer schoongemaakt moet worden en opnieuw behandeld moet worden met wax.Ik ben Pieter Meijer zeer dankbaar voor het onderhoud aan m,n fiets, inmiddels heb ik een kleine 650 km. gereden en geen centje pijn, alles werkt perfect en ik draai alle boutjes en moertjes van de gemonteerde voor en achterdrager nog eens goed aan en haal een doek over het frame, ik fiets een paar kilometer het dorpje door en constateer dat alles perfect in orde is.Ik neem weer plaats op het terras met het uitzicht op de tent en aanschouw de vorderingen, om 5 uur schrik ik wakker en de tent staat vol met drank, tafels en banken, het beloofd een gezellige avond te worden.'s Avonds om half negen begint het verschrikkelijk regenen en te onweren, erg sneu voor de feestgangers maar anderhalf uur later stopt het even plotseling als het begonnen is en ik loop een paar keer heen en weer van de tent naar het restaurant waar Duitsland tegen Uruguay speelt maar dat kan me ook al niet boeien. Om elf uur ga ik slapen want de klim naar Nauders wacht morgen toch echt.
Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van
Adobe Flash Player nodig.