fietstocht etappe 1 etappe 2 etappe 3 etappe 4 etappe 5 etappe 6 etappe 7 etappe 8 etappe 9 etappe 10 finale moraal foto's Muziek Contact finale16 juli 2010 De thuisreis.Vrijdagochtend om 6 uur opgestaan voor de lange terugreis naar Kesteren, bij elkaar zal ik 24 uur onderweg zijn.Na de gebruikelijke rituelen van wassen en scheren breng ik de tassen naar beneden en haal m,n fiets op, ik wil voor het eten gereed zijn voor vertrek. De trein vertrekt om 7.57 uur en het station in Peschiera is maar 6 km. van het hotel vandaan, ik heb dus alle tijd om rustig te ontbijten.Het is toch wel een vreemd gevoel dat ik klaar ben met de tocht, maanden heb ik er naar uitgekeken en vele voorbereidingen getroffen, vele kilometers getraind en dan plotseling is het voorbij. Ondanks dat ik enorm heb genoten van de reis is alles toch nog heel snel voorbij gegaan.Ik loop naar en beneden daar staat een vorstelijk ontbijt klaar met allerlei soorten brood en cake, ik laat me alles goed smaken en het wordt tijd om afscheid te nemen van een uiterst bezorgde en hartelijke eigenaresse, die me nog wat muesli repen toestopt voor onderweg. Ik stap op de fiets voor de laatste 6 km. van de tocht en kom ruim op tijd aan bij het station.Op het station blijkt dat ik geen kaartje heb voor de fiets in de trein naar Milaan en moet alsnog een kaartje kopen. Een kaartje kost €. 3.50 waar vind je dat nog. De trein komt precies op tijd binnen maar de fiets meenemen geeft nogal wat problemen, er zijn geen voorzieningen voor getroffen maar uiteindelijk bind ik hem maar vast aan een paaltje, men kijkt hier niet zo nauw.Onderweg zie ik een ander Italië, want zo schoon als het was aan het Gardameer, zo smerig is het in het binnenland.Met 15 min. vertraging kom ik om 10.30 uur aan op een snikheet station van Milaan waar het enorm druk is, ik probeer mijn fiets ergens te stallen in de buurt van een koffiecorner en ga naar binnen voor een bak koffie maar hier is geen doorkomen aan, iedereen wil hier naar binnen vanwege de airco. Uiteindelijk wordt mijn wachten toch beloond en ik geniet van een heerlijke kop cappucino.De twee uur wachttijd gaat zodoende toch nog snel voorbij en een kwartier voor vertrek komt de trein naar Basel binnen.Het geeft nogal wat moeite om mijn fiets te stallen, de conducteur wil hem in eerste instantie niet meenemen maar na het tonen van mijn reservering zegt hij "zet hem meer ergens neer". Ik leg mijn tassen op de schap en bind mijn fiets vast en zoek mijn gereserveerde zitplaats op voor een 4.5 uur durende rit naar Basel in een comfortabele nieuwe trein. De rit wordt alsmaar mooier, de bergen worden hoger en ik kan goed merken dat we richting Zwitserland rijden, alles is veel beter verzorgt en de huizen zij ook mooier afgewerkt. Voor ik het besef rijden we het station van Basel binnen.Ook hier is het snikheet en erg druk, ik heb moeite om een kluisje voor mijn tassen te vinden maar met behulp van een aardige Zwitser lukt dit en 15 min. later loop ik met mijn fiets het station uit en rij richting het centrum. Het is echter zo verschrikkelijk heet en druk dat ik na een paar kilometer weer terug keer naar het station waar ik mijn fiets parkeer en een terras op zoek. Ik vind een plaatsje waar ik uitzicht heb op de uitgang van het station en op een paar bankjes waarop een tiental zwevers hebben plaatsgenomen, genoeg te zien dus. Ik bestel een biertje en ga op m,n gemak zitten genieten van alles wat er zoal gebeurt in mijn directe omgeving.Om half acht krijg ik trek, ik loop de straat over en stap voor de tweede keer in mijn leven een Mac Donalds binnen voor twee broodjes met kip, ik zie het maar als maagvulling want echt lekker vind ik het niet, en mocht ik nog honger krijgen heb ik de restauratiewagen in de trein nog. Wachten duurt lang maar uiteindelijk om 10.30 uur komt de City Night Line naar Arnhem binnen.Ik zal jullie de details besparen maar ik heb 9.5 uur in een stinkende, zeer warme en slecht geventileerde coupè gezetendie in Mannheim twee uur stil bleef staan waardoor de ventilatie nog een keer halveerde terwijl de restauratiewagen gesloten bleef vanwege problemen. Er was dus niets te eten of te drinken aan boord, schande !! terwijl ik notabene€. 200 betaalde voor een enkele reis.Dus alle advertenties met een mooie dame op bed en de prachtige tekst erbij kunnen zo de prullenbak in.Uiteindelijk kom ik met een halfuur vertraging (ook dat nog) in Arnhem aan waar Hannie me staat op te wachten, dit maakt alles weer goed. Het is een emotioneel weerzien na 12 dagen.Nog even 25 km. terug naar huis en dan lekker koffie met een paar broodjes want ik heb honger en veel te vertellen.Om half tien ga ik slapen maar twee uur later ben ik alweer beneden, ik kijk de post na en zie twee facturen van mijn verfleverancier. Ik ben weer terug in de gewone wereld, aan alles komt een eind. Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig. |